وقایع صنعت – در سال‌های اخیر، طرح‌های ملی متعددی با هدف رفع محرومیت و توسعه اقتصادی در ایران آغاز شده‌اند، اما کندی اجرا و عدم پایداری، همواره به یکی از چالش‌های اصلی این طرح‌ها تبدیل شده است. در این میان، “طرح ملی کام” با رویکردی نوین و مبتنی بر مشارکت مردمی، خود را به عنوان راهکاری کارآمد برای حل این معضل معرفی می‌کند. این طرح با تکیه بر جریان نقدینگی قدرتمند و مدل سودآوری، نه تنها سرعت اجرای پروژه‌ها را افزایش می‌دهد، بلکه پایداری آن‌ها را نیز تضمین می‌کند. در این گفتگو که با دانش راهداری مبتکر این طرح صورت گرفته، به بررسی ابعاد مختلف این طرح و چشم‌انداز آینده اقتصاد ایران با حضور “طرح ملی کام” می‌پردازیم.

خبرنگار: یکی از نگرانی‌ها همیشه کندی اجرای طرح‌های ملی است. «سرعت عمل» و «پایداری» طرح کام در رفع محرومیت چگونه تضمین می‌شود؟

راهداری: سرعت عمل طرح کام ناشی از «جریان نقدینگی قدرتمند» آن است. وقتی صحبت از ورودی سالانه ۱۲۶ هزار میلیارد تومان (همت) است، یعنی ما منتظر تخصیص بودجه نفت یا ردیف‌های دولتی نیستیم که شاید محقق شود یا نشود. پول طرح، نقد و آماده است. این «استقلال مالی» باعث می‌شود پروژه‌های محرومیت‌زدایی با سرعت بخش خصوصی پیش بروند. در مورد پایداری هم باید عرض کنم که چون این طرح بر پایه «سودآوری» بنا شده و نه «خیریه»، پایداری آن تضمین شده است. کارخانه‌ای که سود می‌دهد، تعطیل نمی‌شود. این بزرگترین ضمانت برای رفع محرومیت دائمی است.

خبرنگار: با توجه به ساختار طرح که هیچ بار مالی اضافه‌ای برای مردم ندارد و در واقع «تبدیل هزینه‌های جاری به سرمایه‌گذاری» است، پیش‌بینی می‌کنید چه میزان از جامعه در این طرح مشارکت کنند؟

راهداری: هدف‌گذاری ما بر اساس ظرفیت‌های این مدل نوین، جلب مشارکت ۳۵ میلیون نفر از آحاد جامعه است. معتقدیم چون در این طرح مردم عملاً بدون پرداخت هزینه‌ اضافی، به سهامداران زیرساخت‌های کشور تبدیل می‌شوند، این پتانسیل وجود دارد که نیمی از جمعیت ایران در این تحول بزرگ اقتصادی سهیم شوند.

خبرنگار: به عنوان کلام آخر، آینده اقتصاد ایران را با حضور ابزاری به نام «طرح ملی کام» چگونه ترسیم می‌کنید؟

راهداری: «طرح ملی کام» نویدبخش گذار از اقتصاد متکی به نفت به اقتصاد متکی به کارآفرینی و نوآوری است. ما در ۱۰ سال آینده، شاهد تولد یک ابرقدرت مالی خواهیم بود که ریشه در مشارکت ۳۵ میلیون ایرانی دارد، اما میوه آن در سفره‌های مناطق محروم و زیرساخت‌های کلان کشور چیده می‌شود. این طرح، بازتعریف «قدرت ملی» با زبان «اقتصاد» است.