وقایع صنعت – وقتی نگاهی به زنجیره تأمین لوازم‌التحریر در کشور می‌اندازیم متوجه می‌شویم که کیف مدرسه، در واقع ویترینی برای نوسانات صنعت پتروشیمی است. جهش قیمت مواد اولیه در این صنعت که از اردیبهشت‌ماه آغاز شد و مانند یک موج به جلو حرکت کرد، حالا به طور کامل در قیمت نهایی کالاها تخلیه شده است. این یعنی هر نوسانی در بازارهای جهانی یا داخلی مواد پتروشیمی مستقیماً روی میز تحریر دانش‌آموزان اثر می‌گذارد.

آمارهای موجود رشد متوسط ۵۰ درصدی قیمت عمده محصولات را تایید می‌کنند؛ رقمی که اگرچه بسته به نوع کالا متفاوت است اما در مجموع یک هشدار جدی درباره تورم در آستانه مهر است. نکته تکان‌دهنده اینجاست که این افزایش قیمت‌ها در حالی رخ داده که بازار هنوز وارد پیک خرید نشده است.

در حالی که طبق روال همیشگی اواخر مرداد تا اواسط مهرماه باید شاهد رونق بازار باشیم، سکوت فعلی در فروشگاه‌ها و نبود شور و شوق خرید نشانه خطرناکی است. این سکوت احتمالاً نتیجه مستقیم افت شدید قدرت خرید خانواده‌هاست که در مواجهه با قیمت‌های جدید دچار تردید شده‌اند.

پرسش اساسی این است که چرا نوسانات در لایه‌های ابتدایی تولید(پتروشیمی)، با چنین شدت و سرعتی به مصرف‌کننده نهایی منتقل می‌شود؟ وقتی زنجیره‌ای از مواد اولیه تا محصول نهایی را بررسی می‌کنیم مشخص می‌شود که نبود نظارت بر توزیع عادلانه مواد اولیه و رانت‌های احتمالی در مسیر تأمین باعث شده تا خانواده‌ها بهای این ناهماهنگی مدیریتی را با پرداخت مبالغی چندین برابر بپردازند.

نهایتا اینکه امسال بازگشت به مدرسه تنها یک مناسبت تحصیلی نیست؛ بلکه آزمونی برای بررسی میزان تاب‌آوری خانواده‌ها در برابر تورمی است که ریشه در زنجیره‌های پنهان صنعتی دارد.