تسلط عددی گروه اهداف بر اکثریت کرسی‌های هیئت‌مدیره خلیج فارس، موازنه قدرت را در این غول پتروشیمی تغییر داد؛ تغییری که حالا همه را به این پرسش رسانده که آیا محمد شریعتمداری می‌تواند با این چیدمان جدید در جایگاه مدیرعاملی باقی بماند یا خیر.
فرشاد بهمن خوراک خبرخوان خوراک اتم
آیا ظرفیت‌های ۶۳ میلیون تنی فولاد ایران، تنها اعداد روی کاغذ هستند یا ابزاری برای توسعه؟ پاسخی به این سوال، در گرو جراحی جسورانه بدنه صنعت و عبور از عصر شمش‌های معمولی به سوی استراتژی‌های هوشمندانه است.
بسیاری از خانواده‌ها بازگشت به مدرسه را با خرید هیجانی لوازم‌التحریر می‌شناسند، اما امسال این سنت با واقعیت تلخ جهش قیمت‌ها روبرو شده است. در حالی که صنعت پتروشیمی در لایه‌های بالایی خود با نوسانات مواد اولیه دست‌وپنجه نرم می‌کند خروجی این تلاطم را اکنون والدین در قیمت‌های ۵۰ درصدی محصولات نوشت‌افزاری می‌بینند؛ تضادی تکان‌دهنده که در آن سودآوری زنجیره تولید بر قدرت خرید خانواده‌ها اولویت یافته است.
لرزه در زنجیره قدرت؛
بازداشت‌های اخیر در صنعت نفت دیگر بوی یک پاکسازی ساده نمی‌دهد؛ ما با یک سقوط زنجیره‌ای روبرو هستیم که از اتاق‌های مالی نفت و گاز پارس شروع شد و حالا تا حلقه‌های تصمیم‌گیر در پتروشیمی و پیمانکاران کلان را در بر گرفته است. وقتی لایه‌های فنی و نظارتی زیر ذره‌بین می‌روند یعنی بازی روی میز عوض شده و شاید زمان آن رسیده که بپرسیم چه شبکه‌های پنهانی تا امروز بر سرنوشت میلیاردها دلار پروژه تصمیم می‌گرفتند؟
وقتی آواربرداری از ویرانه‌های جنگ هنوز به پایان نرسیده، اصرار بر اجرای پروژه‌های میلیاردی و غیرضروری دیگر یک اشتباه مدیریتی نیست؛ بلکه یک انحراف استراتژیک است. در پتروشیمی بندر امام گویی منطق بقای صنعت جای خود را به بازی‌های سیاسی و منافع شخصی داده و اولویت‌های حیاتی، قربانی یک توسعه نمایشی شده‌اند.
در حالی که صنعت نفت و گاز با ناترازی‌های تاریخی دست‌وپنجه نرم می‌کند، تکیه بر تصدی‌گری دولت به جای حمایت از دانش‌بنیان‌ها، زنجیره ارزش انرژی را به بن‌بستی خطرناک کشانده است.
حملات اخیر ایران به پنج کشور عربی چیزی بیشتر از یک واکنش نظامی بود؛ در واقع این اقدام پیامی مستقیم برای بازار انرژی است. تهران با هدف قرار دادن نقاطی مثل دُقم و سکوهای نفتی کویت، این باور را که مسیرهای جایگزین تنگه هرمز امن هستند، از بین برد و به آمریکا و کشورهای منطقه نشان داد که امنیت انرژی در این منطقه حالا کاملاً به تصمیمات سیاسی تهران وابسته است.
اشتباه استراتژیک پیش‌بینان این است که تفاهمات فعلی را یک توافق پایدار می‌پندارند در حالی که لایه‌های زیرین تنش همچنان فعال‌اند. حقیقت تلخ این است که جهان برای جذب شوک اول تمام کارت‌های ذخیره‌اش را سوزانده و اکنون بدون هیچ حاشیه اطمینانی در برابر نوسانات خاورمیانه قرار دارد؛ وضعیتی که بازگشت تقاضای چین و هرگونه تنش در تنگه هرمز را به ماشه‌هایی برای یک جهش قیمتی شدید تبدیل می‌کند.
تعلیق تحریم‌های نفتی شاید خوش‌بینانه به نظر برسد، اما گره اصلی اقتصاد ایران در لوله‌های نفت نیست، بلکه در رگ‌های مسدود شده‌ی بانکی است.
مدیریت مصرف انرژی در شرایط بحرانی دیگر یک موضوع اداری یا فنی نیست، بلکه به یک "ضرورت دفاعی" تبدیل شده است؛ گذاری که در آن توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر تنها راه خروج از ریسک‌های استراتژیک و تضمین تاب‌آوری ملی در برابر تهدیدات است.
گزارش راهبردی ۲۰۲۶ آژانس بین‌المللی انرژی از آغاز رسمی گذار از عصر نفت به سلطنت الکتریسیته حکایت دارد که در آن هوش مصنوعی به عنوان شتاب‌دهنده‌ای قدرتمند ساختار تقاضای جهانی را دگرگون کرده است. این تحول بنیادین نشان می‌دهد که در نظم نوین جهانی پایداری شبکه‌های برق و توسعه زیرساخت‌های دیجیتال نه تنها یک ضرورت فنی بلکه ستون اصلی اقتدار اقتصادی و امنیت ملی محسوب می‌شوند.
سبقت شمال از جنوب در بزرگراه توسعه؛
در حالی که شمال کشور با امضای تفاهم‌نامه تردد خودروهای مناطق آزاد از سد محدودیت‌های اداری عبور کرده، انفعال مدیریتی در خوزستان باعث شده تا پتانسیل‌های اقتصادی منطقه اروند در بن‌بست ناهماهنگی بین‌استانداری و پشت دیوارهای بروکراسی خاک بخورد؛ تأخیری که هزینه‌ی آن نه در آمارهای کاغذی، بلکه در شکست کسب‌وکارهای گردشگری و محرومیت دروازه جنوبی ایران از چرخه ثروت مشهود است.